Laat alle hoop varen als u voorgeschoteld krijgt wat de ouderdom u brengt.

Geloof de leugens niet die de werkers u aansmeren.

Dat zij ervoor zouden tekenen zo oud als u te worden.

Glimlachend hoort u ze aan.

Ze bewonderen uw motoriek, de grijze glans van uw haar,

de tien vingers en tien tenen die u nog beweegt.

U wordt zowaar een beetje trots op uzelf.

U gaat wat meer rechtop zitten, u wenkt een van de werkers,

eentje in wit katoen met blauwe bies.

 ‘Ik ben blij dat u zo goed voor me zorgt’ prevelt u.

 Dus hebt u getekend.

(de revisor juni 2009 no 2 Entrez p 58-61)